Rozdział 10

Obudziły mnie czyjeś szepty.Otworzyłam oczy i spostrzegłam stojących nad łóżkiem Ramalla,Violettę i Olgę. Mój ruch sprawił,że German również się obudził.Cała trójka bacznie się nam przyglądała.
-Mam się zaopatrzyć w zapas mleka dziecięcego i komplet śliniaczków?-zapytała Olga,zachwycona naszym widokiem.
Poczułam,że się czerwienię.Twarz Germana również przybrała taki sam odcień jak moja.
-Eee..Co się dzieje?Co wy tu robicie?Która godzina?-German próbował zmienić temat,jednak domownicy nadal stali w nas wpatrzeni.
Dopiero teraz zorientowałam się,że w dalszym ciągu leże na piersi Germana. Zawstydzona,natychmiastowo się podniosłam.
-O nie,niech państwo sobie nie przeszkadza. Frühstück* przyniosę państwu tutaj.
-Nie trzeba Olgo,naprawdę.-Powiedziałam,ubierając szlafrok.
-Nein*?
-Nein.-dołączył mój szwagier,wkładając pantofle.
-W takim razie zapraszam na dół,gołąbeczki.-Dodała,wychodząc.-Ramallo,chodź mi pomóc.
-Tak,idę.-przyjaciel Germana także opuścił pokój.
W sypialni została tylko Violetta.Patrzyła na nas w milczeniu z szerokim uśmiechem.
-Violu,a ty nie jesteś głodna?-zapytałam,starając się nie zwracać uwagi na jej uradowaną minę.A ona bez słowa wzięła ojca i mnie za rękę i pociągnęła na dół.
Oboje czuliśmy się zakłopotani,jednak posłusznie ruszyliśmy za nastolatką.
Podczas śniadania panowała miła atmosfera.Olga i Ramallo wymieniali porozumiewawcze spojrzenia, co chwilę zerkając na mnie i Germana. Cała ta sytuacja mnie rozbawiła. W duchu śmiałam się z tego wszystkiego.Zerknęłam na szwagra,on tak samo miał rozweseloną minę.
Zostawiając domowników w dobrym nastroju,poszłam się ubrać.Następnie zrobiłam sobie lekki makijaż,uczesałam się i razem z Violettą,pobiegłam do Studia.

W drodze do szkoły dziewczyna , ani razu się nie odezwała,tylko spoglądała  na mnie z uśmiechem.Ja natomiast udawałam,że tego nie widzę.

W Studiu mój dotychczasowy,dobry nastrój wyparował.
-Jackie?!Co ty tu robisz?-Krzyknęłam zdziwiona na widok kobiety.
-Wyobraź sobie,że pracuję.-Odpowiedziała,szyderczo się uśmiechając.
-Przecież zostałaś zawieszona!Zresztą jak ci nie wstyd pokazywać się tutaj po tym wszystkim?!-Ogarnęła mnie złość.
-Ale wróciłam dzisiaj.Na prośbę Antonia,poprzedzając twoje kolejne pytania.-Miałam ochotę jej..przyłożyć,na szczęście postanowiła dłużej nie tracić na mnie czasu i wyszła.
Zaparzyłam sobie kawy i usiadłam przy stole,w celu przygotowania się do lekcji.Jednak nie mogłam się skupić.Moją głowę zaprzątała Maria. Co ona by powiedziała na to,co wyprawiam?
Moje rozmyślania przerwał telefon od Pabla.Nie miałam ochoty na rozmowę z nim.Przynajmniej na razie.Odrzuciłam połączenie,niestety zaraz musiałam robić to ponownie.W końcu przyszedł SMS.

                                                   Przepraszam
                                                                    Porozmawiajmy
                                                                    
                                                                    Pablo.

Nie odpisałam.



Kiedy weszłam do domu,German właśnie kierował się do jadalni.
Poczułam się dziwnie,z uwagi na poprzednią noc.
-Dzień dobry.-Posłałam mu najsilniejszy uśmiech,na jaki tylko było mnie stać.
-Dzień dobry.-Zająkną się i usiadł przy stole.-Co sprawiło,że jesteś taka zadowolona?
Nie wiedziałam,co odpowiedzieć,więc po prostu ponownie się uśmiechnęłam i także zajęłam miejsce przy stole.
-Nie ma Violetty?-Mój szwagier był zaskoczony i wydawało mi się,że lekko zaniepokojony,nieobecnością córki.
-Ma jeszcze zajęcia.Ja też wpadłam tylko na moment,żeby zjeść i z powrotem uciekam.-Powiedziałam,nakładając sobie sałatki.
Wtedy do domu weszła uradowana Violetta.

-Angie!Tato!Jestem w ciąży!
Jedzenie stanęło mi w gardle,a German zakrztusił się sokiem.Zaczął przeraźliwie kaszleć i chyba dusić.Przerażona,podbiegłam do niego i zaczęłam klepać po plecach.
-Oddychaj!
Kiedy w końcu się uspokoił,popatrzył na córkę,zdziwionym i      przestraszonym wzrokiem.
-Kto to?Łeb mu urwę!-Wstał rozwścieczony.-To ten Thomas,tak?Czy Leon?(oddech) Boże..(oddech).Dziadek German..
-Tato,oddychaj.Spokojnie.Chodziło mi o projekt..Mamy w grupach odegrać pewne scenki,ja będę przyszłą matką.Przepraszam,muszę już iść.Nie denerwuj się tak.-Viola pocałowała ojca w policzek i wyszła.
Mój szwagier przysiadł na kanapie,w dalszym ciągu blady i przerażony..
-Dziecko..Prawie dostałem ataku serca..
-Idź się lepiej połóż,bo zaraz zemdlejesz.-Zażartowałam,chociaż też się przestraszyłam.
Mężczyzna rozciągną się na kanapie,a ja podałam mu szklankę wody i pogłaskałam po głowie.
-Biedny German,biedny.-Powiedziałam żartobliwie.-Lepiej?
-Tak,dziękuję.
-W takim razie ja lecę.Za 10 minut zaczynam zajęcia.-Wstałam.
-Angie..Dziękuję jeszcze raz.
Uśmiechnęłam się i wyszłam.


Gdy weszłam do Studia,przyszła kolejna wiadomość od Pabla.


                                                     Angie,odbierz w końcu.
                                                     Pablo.


Zatrzęsło mną..Próbowałam uspokoić się piosenką,ale tym razem to nie podziałało.Co robić?!Co robić?!
-"No me decepciones del corazón***"?
Zabrzmiał dzwonek.Po przerwie miałam lekcję,a w głowie pewien plan ..

_________________________________
*"Frühstück"-po niemiecku:"śniadanie".
**"Nein"-po niemiecku:"nie"
***"No me decepciones del corazón?"-po hiszpańsku:Czy serce mnie nie zawiedzie?
Zajrzyjcie do nowej zakładki "ogłoszenia".Ważne informacje 
Czy ktoś mógłby mi wytłumaczyć co to ma oznaczać?! :O ----->Klik


Wiktoria