Rozdział 9

Przed zaśnięciem myślała o Pablu i próbie pocałunku.
-"Przeżywa teraz trudne chwile."-Tłumaczyłam sobie jego zachowanie.
To jest mój przyjaciel..jednak ,gdy się zbliżył,przez chwilę się zawahałam....
Wiedziałam,że nie usnę,dlatego wyszłam z łóżka i podreptałam do pokoju Violetty.Nie wiedziałam czy już śpi,czy nie,więc nie pukając,uchyliłam drzwi.Dziewczyna siedziała na łóżku,z telefonem w ręku.
-Violu przepraszam,że nie zapukałam,ale bałam się,że mogłabym cię obudzić.Mogę wejść?
-Tak,pewnie.Właśnie miałam do ciebie iść.
-Coś się stało?-Nastolatka wyglądała na przygnębioną.
Violetta opowiedziała mi o trudnym wyborze,między Thomasem,a Leonem.O tym,że kocha obydwu,lecz jeden jest jej szwagrem,,a drugi przyjacielem,z którym kiedyś ją coś łączyło..Zaraz,zaraz..To moja historia..Znowu powrócił ten sam dylemat..German,czy Pablo..Byłam przerażona
-Angie,słuchasz mnie?-Z zamyślenia wyrwała mnie Violetta.
-Co?A,tak..
-Więc,co ja mam zrobić w takiej sytuacji?
-Eee..-Nastolatka uśmiechnęła się do mnie,widząc,że kompletnie nie wiem,o co jej chodzi.-Nie gniewaj się.
-Nie gniewam.-Dziewczyna przytuliła mnie mocno.
-Śpij,już późno.-Ucałowałam,ją w czoło.
-Angie..-Powiedziała,gdy już wychodziłam.-Zaśpiewasz mi coś?
Zdziwiłam się,ale zgodziłam.Ponownie przysiadłam na skraju łóżka i cicho zanuciłam:
-"Si es que no puedes hablar no te atrevas a violver.Si te quieres ocultar tal vez te podria ver* .."
Ciepły uścisk Pabla..Jego uśmiech..
-"Y el amor wue no sabe a quien y que.Hablar si tu verdad te abrazaré otra vez.."
Pocałunki Germana..Jego oczy..
-"Habla si puedes grita que sientes , dime a quien quieres y te hace feliz .."
German..Czy Pablo..
Nie zauważyłam,że Violetta już zasnęła,a ja siedzę tak od dwóch godzin.Zgasiłam światło i na palcach wyszłam z pokoju.
Na korytarzu natknęłam się na Germana.
-Czemu jeszcze nie śpisz?-Wyszeptał.
-Jakoś nie bardzo mogę.Ostatnio cierpię chyba na bezsenność.-Odpowiedziałam równie cicho.-A ty?
Czarna koszulka opinała jego rozbudowane mięśnie i podkreślała ciemne oczy,które momentalnie mnie pochłonęły.To sprawiło,że nie usłyszałam odpowiedzi.
-Jeśli dalej nie będziesz mogła zasnąć,to oglądam u siebie strasznie nudny film.Może będzie pomocny.
-Dziękuję.-Uśmiechnęłam się lekko,idąc do swojej sypialni.

Jednak w dalszym ciągu,sen nie pukał do moich drzwi..Przewracałam się z boku, na bok,co robiło się coraz bardziej irytujące.Nagle przypomniałam sobie o propozycji Germana.
-"Nie!Nie,Angie. Szwagier,mąż zmarłej siostry."-Powtarzałam sobie w myślach.Jednak bezskutecznie..
Ubrałam białe pantofle,szlafrok i skierowałam się do pokoju Germana.
-"Co ja robię?!"-Wątpliwości dopadły mnie w chwili,gdy miałam pukać do drzwi."Nie.Tak..Nie..Tak..Tak."
<Puk,puk>
-Proszę.-Usłyszałam.
Niepewnie otworzyłam drzwi.German leżał w łóżku,przykryty kołdrą.
-Twoja propozycja jest nadal aktualna?-Zapytałam,ciepło się uśmiechając.
W odpowiedzi,German poklepał miejsce obok siebie.Z drobnymi obawami,wgramoliłam się pod pierzynę. Rzeczywiście,film był okropny.
-Nie myśl sobie,że robię to z czystą przyjemnością.-Skarciłam mężczyznę,widząc jego uśmiech.
-Taak,bo prowadzili cię tu z karabinem przy głowie.-Zaśmiał się.
-Mogę sobie pójść.-Chciałam wstać.
-Nie!-German natychmiastowo się podniósł.-Zostań.
Bez słowa,ponownie się położyłam.
Ciepło bijące od niego oraz nudna fabuła,sprawiły,że zasnęłam,wtulona w Germana,który obejmował mnie ramieniem.

____________________________________
I jak Wam się podoba Angie w jednym łóżku z Germanem? :)
Miałam wielką ochotę rozwinąć tą scenę,ale to w swoim czasie..Pomęczę Was jeszcze xD

Wiktoria